Konteynerler Hareket Etmeden Önce Kararlar Hareket Eder

Bir konteyner hiçbir zaman sadece bir konteyner değildir. O, verilmiş bir kararın fiziksel sonucudur.

Lojistik sektöründe uzun yıllar boyunca güç, fiziksel kapasite ile tanımlandı. Daha fazla gemiye sahip olmak, daha fazla konteyner taşımak ve daha geniş operasyon ağı kurmak, büyüklüğün en net göstergesiydi. Bu yaklaşım, endüstriyel çağın doğal bir uzantısıydı. Çünkü o dönemde sınırlayıcı olan şey düşünce değil, fiziksel erişimdi.

Bugün ise sınırlayıcı olan fiziksel kapasite değil, öngörüdür.

Son birkaç yılda yaşanan küresel kırılmalar, lojistiğin doğasını geri dönülmez şekilde değiştirdi. Aynı hatlarda çalışan, benzer operasyonel kapasiteye sahip şirketlerin tamamen farklı sonuçlar üretmesi, sektörde yeni bir gerçeği görünür hale getirdi. Artık belirleyici olan, neye sahip olduğunuz değil, neyi ne zaman görebildiğinizdir.

Birçok şirket hâlâ lojistiği bir taşıma faaliyeti olarak görüyor. Oysa lojistik, uzun zamandır taşıma faaliyeti olmaktan çıktı. Lojistik bugün, zaman ile karar arasındaki ilişkinin yönetilmesidir.

Çünkü bir konteynerin değeri içindeki yükten değil, doğru zamanda doğru yerde olmasından gelir. Yanlış zamanda doğru yerde olan bir konteyner, doğru zamanda doğru yerde olan boş bir konteynerden daha az değerlidir. Bu, sektörün dışarıdan görünmeyen ama içerden hissedilen en sert gerçeğidir.

Sahada bunun etkileri çok net hissediliyor. Fiziksel olarak büyümeye devam eden ama etkisi azalan şirketler var. Aynı şekilde, fiziksel olarak sınırlı ama etkisi giderek artan yapılar ortaya çıkıyor. Aradaki fark operasyonel güç değil, zihinsel konumdur.

Çünkü lojistikte asıl güç, hareketi gerçekleştiren tarafta değil, hareketin yönünü belirleyen tarafta oluşur.

Bugün bir yükün hangi limandan çıkacağı, hangi rotayı izleyeceği ve hangi pazara ne zaman ulaşacağı; çoğu zaman fiziksel operasyondan önce alınan bir kararın sonucudur. Bu karar, fiziksel hareketten çok daha değerlidir. Çünkü fiziksel hareket, o kararın sadece uygulamasıdır.

Bu durum, lojistiğin ticaret içindeki rolünü de değiştirdi. Eskiden lojistik, ticaretin bir sonucuydu. Bir satış yapılır, ardından lojistik süreci başlardı. Bugün ise lojistik, ticaretin ön koşulu haline geliyor. Birçok üretici artık önce erişebileceği pazarları, ardından üreteceği ürünü planlıyor. Çünkü erişilemeyen bir pazar, var olmayan bir pazarla aynıdır.

Bu dönüşüm, lojistiği operasyonel bir sektörden stratejik bir sektöre taşıdı.

Türkiye gibi coğrafi olarak kritik bir konumda bulunan ülkeler için bu değişim hem büyük bir fırsat hem de ciddi bir sınav anlamına geliyor. Coğrafya, tek başına bir avantaj değildir. Coğrafya, ancak doğru okunduğunda avantaja dönüşür. Aksi halde sadece bir konum olarak kalır.

Bugün küresel ticarette asıl rekabet, limanlar arasında değil, zihinler arasında yaşanıyor.

Gelecekte sektörde belirleyici olacak yapılar, en fazla taşıyanlar değil, en doğru zamanda, en doğru hareketin parçası olanlar olacak.

Çünkü lojistik hiçbir zaman sadece yük taşımakla ilgili olmadı.

Her zaman, zamanı anlamakla ilgiliydi.

Ve zamanı doğru anlayanlar, her zaman ticaretin yönünü belirledi.